PRANE TEJE FLAMUR.
Font size:
Me rastin e festes kombetare te shqiptarve,nje poezi nga mergimi
( Fragmente poeme) Valvitu kranar
O.. flamur Shqiptar
Ti sjell behar
për mërgimtar
Nëpër udhë bote
Valvitja jote
me emblemë Kastriote
Si diell na nxe,
Eshtë thirrje per ne;
Hej.. Shqiptarë në dhe të huaj
Unë jam Flamuri juaj,
jam krenaria,
Jam nderi dhe lavdia
Në valvitjet e mia
Shpaloset historia, madhështia
Kombi, Shqipëria,
gjaku, betejat, lavdia.
Ndaj ju më nderoni
më doni e respektoni
Në gëzime, tubime, në dasmat me dasmorë
Në festime, perkujtime me 28 Nëndor.
Flamur... më fal..!
Përse më bën moral..?
Këtu ka kapital,
ka dollarë
E di që jam Shqiptarë
E di që u ngrite në vlorë
Por.. unë në diasporë
jam akull.. jam borë..!
Ti po e gjenë vendin në zhvillimet globale
E.. unë po shikoj, interesat personale.
................................................
Valo.. Flamur valo..!
Shqiponjë fluturo
Por.. të lutem më dëgjo;
Nuk jam flamur-mohues
Per ty jam adhurues
Të dua e krenohem
Pranë teje dua të ngrohem
Perkulem, të drejtohem;
Flamur.. o dritë, o nderë..!
Lejomë të të puthë një herë.
Por.. jo në tubime
Se.. atje ka dallime
Lejomë të nderoj, të respektoj,
të puthë në heshtjen time..!
..............................................
Mendova se ka ardhë
Një ditë e re, e bardhë
Për zogjtë e një foleje
Me gjak Shqiptar në deje
Të bindur, të rilindur
Pa dallime krahine, ideje, feje
do mblidheshin rreth teje.
Pa mllefe e mëri
Jug e Veri
Nga Mitrovica e veriut, deri në Çamëri
pa nderje në parti
Per një Zot të vetëm, e Flamurin kuq e zi
Plot dinjitet, të bashkonin një komunitet
Kishë, Teqe e Xhami..!
Dita madhështore e shpallje së pavarsisë.
Të jetë dita e bashkimit, e drejt-shikimit
e nderimit e shpresës drejt ardhmërisë.
..............................................................
Një dhimbje më pikon mbi varg
kjo ditë duket larg..!
Sa burra Shqiptarie
Kollosë me pushkë e dije
Sa burra për flamurë
Pishtarë me kulturë
S'e mbyllën ktë plagë vatani
As Pashko vasë Shkodrani
As Fishta i madh vigani
As sot në kohët e reja
S'po e mbyll dot Kadareja
Sa burra dhanë e morën
Të bashkonin diasporën
Konica e Fan Noli
Asnjëri nuk ja doli
Se Turk- anadollaku
E Serbo-karadaku
Na lanë ferrën tek praku
Të kqiat na u versulen
Se ferra mbulojë lulen
Mbas çdo pushtues lugati
Perçarjet ishin gati
Me trajtat ma cinike
Ekonomike, ideologjike
Shkatuan ndarje drastike.
Jeton kjo ndarje e shkretë
Në mijëvjeçar te tretë
Në andrrat nostalgjike.
..........................................
Vazhdojmë ne në mërgatë
Të grindemi si gratë
e.. kur grindet kunata me kunatë
Buljera mbetet thatë..!
..........................................
Kam shpresë o flamur
plot dritë e nurë
Në ball të zhvillimit
perparimit, integrimit
dhe ne.. pa tjeter
do ta tresim mendjen e vjeter
Do shkojme drejt afrimit
mirkuptimit
Shqiptarë të pa ndarë, të një qëllimit.
Në dritë për të dalë
Me më shumë vepra, e më pak fjalë
E ti o flamur të shtrihesh madhështorë
Në atdhe kudo e në diasporë
Në lartësi, kuq e zi si duvak
Mbi një komb, një gjuhë, një gjak.
Add to:
del.icio.us |
Digg
del.icio.us |
Digg
Email to a friend
Print version
Plain text
Comments (5 posted):
Le te jene kjo poezi, frymezim i secilit per tu afruar ne shenje nderimi, prane Flamurit Kombetare !!!
Une gjej rastin te falenderoj poetin Gjovalin Lumaj,gjithashtu te pershendes ne kete date historike,mbare kombin Shqiptare,ne Atdhe, e kudo qe jane te shperndare,paperjashtim te gjithe Ata,qe per te,mendjen e kane poeme,e deri tek ata,qe nga padituria,nxjerrin vnere!
Kete pershendetje do ta mbylli me dy dhafe: 'Flamuri,eshte "miti" i Legjendes Shqiptare'
Per flamure dhe per malesore,
Jeni kraheshqipe ne diaspore.
Post your comment