Mon, December 22, 2014

Rexhep Qosja: Librat e Ramës dhe Fevziut, vepra të përkohshme

Akademiku kosovar kritikon bujën me të cilën u publikuan librat e politikanëve apo të publicistëve në Panairin e Librit. “Ata mund të jenë autorë që kanë kulturë shkrimi, por veprat e tyre megjithatë, janë vepra të përkohshme dhe harrohen më shpejt”

Qosja: I befasuar nga libri i Helenës, e vërteta e konfliktit me Kadarenë

Studiuesi dhe akademiku kosovar pohon se Ismail Kadare është përfaqësuesi i realizmit socialist. Komenton librin me kujtime të Helena Kadaresë dhe thotë se është i befasuar nga të pavërtetat e saj. “Mosmarrëveshjet e mia me Kadarenë nuk kanë filluar në 1997 për shkak të dy letrave, por në panairin e 1999-ës”

Intervistoi: Alfred Peza

Akademiku kosovar, Rexhep Qosja shprehet i befasuar nga ato që i quan “të pavërtetat” e librit të Helena Kadaresë. Në një intervistë për emisionin “Debat” të gazetarit Alfred Peza, Qosja pohon se mosmarrëveshjet me Ismail Kadarenë nuk kanë filluar në vitin 1997, siç shkruan bashkëshortja e tij, por dy vjet më vonë. Qosja tregon të vërtetën e tij për prishjen e marrëdhënieve me Kadarenë, ndërsa e cilëson këtë të fundit si përfaqësuesin e realizmit socialist. “Komunizmi, diktaturat askënd nuk lejojnë pa e stërpikur, dikë më shumë, dikë më pak. Shkrimtari Ismail Kadare dhe jo vetëm ai, është shumë i stërpikur prej diktaturës”, – thotë Qosja.

Pak ditë më parë, në Tiranë u mbajt një panair libri, i cili tërhoqi vëmendjen edhe të medias më shumë se herë të tjera, por mbi të gjitha të qytetarëve, të atyre që kanë ndjekur panairin, por sigurisht dhe të atyre që kanë blerë librat. Si e keni përcjellë këtë lajm, e keni ndjekur si zhvillim?

Po, i kam përcjellë informatat për Panairin. Më ka bërë përshtypje diçka sivjet që ndodh për herë të parë: Mediat. Sigurisht që nuk i kam parë të gjitha mediat, por po flas për disa që i kam parë. Gjithë kohën u kushtuan kujdes disa veprave kryesisht publicistike, si librit të Blendi Fevziut për Enver Hoxhën, librit të Edi Ramës “Kurban”, librit të Sokol Ballës, librit të prozës së Ben Blushit, si dhe kujtimeve të Helena Kadaresë. Hiq kujtimet e Helena Kadaresë, që janë vepër e një shkrimtareje, këto të gjitha të tjerat ishin vepra të figurave politike ose të gazetarëve që jetojnë me politikën për politikën, informojnë për politikën. Janë gazetarë publicistë, por janë dhe figura politike. Kjo ndodhi për herë të parë. Ato ditë u botua edhe libri historik i Arben Putos, pashë një informatë dhe asgjë më, një vepër me rëndësi e Arben Putos. S’ka informata për prozën në krijimtarinë poetike, shkencore, apo u nënçmuan këto vepra dhe mbizotëruan vepra të tilla dhe këta njerëz në informimin e medias. Ishte e befasishme dhe jo shumë e dëshiruar për kulturën tonë dhe jo pa pasoja për kulturën tonë.

Çfarë pasojash?

Kjo tregon se sa shumë janë salduar marrëdhëniet e politikës me mediat, kjo tregon sesi sovrani – e sovrani është populli – shpërfillet nga ata që kanë pushtetin, e këta që kanë pushtetin janë pozita dhe opozita, se pushtet kanë dhe partitë, dhe mediat. Pra kemi një saldim të pushtetit me median dhe një uzurpim të sovranitetit të popullit. Këtu do fus sigurisht biznesmenët dhe biznesin dhe kjo është shumë negative dhe me pasoja për kulturën. Unë çuditem se përse këta autorë e lejuan vetë këtë?. Çfarë u duhet kjo?. Edhe unë nuk e kuptoj, i filluan përurimet e veprave të tyre nëpër Shqipëri e vazhduan nëpër Kosovë e Maqedoni. Ka ndodhur që 1-2 vepra të këtyre autorëve në 4-5 vende të përurohen në Prishtinë. Për çfarë u duhet kjo?

Po kështu kontaktojnë me lexuesin…

Po, por lexuesi e gjen librin edhe pa ato kontakte. Mandej mediat duhet t’i shërbejnë librit në përgjithësi, jo librit të politikanit, jo politikanit. Mediat duhet t’i shërbejnë kulturës, jo individit, jo politikanit.

Ju e përjashtoni mundësinë që ato të kenë dhe vlera të mirëfillta letrare, publicistike në të njëjtën madhësi me zhurmën që u bëhet?

Ata mund të jenë autorë që kanë kulturë shkrimi, dinë të shkruajnë padyshim të gjithë këta, por veprat e tyre megjithatë janë vepra të përkohshme që bëjnë bujë në një moment kur janë shkruar dhe harrohen më shpejt se disa romane ose vepra që janë shkencore. Janë vepra që janë shkruar për momentin. Nuk përjashtoj mundësinë se disa prej tyre janë shkruar për motive financiare.

Jeni njohur me librin e Edi Ramës “Kurbani”?

Po, kam lexuar disa pjesë, jo librin në tërësi.

Po autorë të tjerë, siç përmendët Ben Blushin etj?

Jo, kam lexuar pjesë, nuk kam arritur t’i lexoj. Ben Blushi, vepra e tij është vepër letrare, dallon nga veprat e këtyre të tjerëve që janë kryesisht vepra publicistike.

Pra ju mendoni se vepra duhet të ndjekë rrugën e saj, dhe jo që media duhet të jetë kaq aktive?

Jo, unë mendoj se mediat kanë rëndësi për kulturën dhe për veprat, ato arrijnë t’ia afrojnë veprën lexuesit, t’ia tregojnë veprën lexuesit, ta zgjojnë interesimin e lexuesit për veprën. Por unë nuk e kuptoj pse media duhet t’u shërbejë në radhë të parë siç ndodhi kësaj here, veprave të politikanëve.

Vetëm Edi Ramës, se Ben Blushi ishte si shkrimtar, Fevziu – gazetar….

Jo, Ben Blushi është politikan. Ai në media perceptohet si politikan, edhe unë e perceptoj të tillë. Ai është edhe shkrimtar dhe është i talentuar, por popullarizimi që iu dha veprës së tij kushtëzohet në radhë të parë nga pozita politike e Ben Blushit.

Në emisionin tim, i pyetur për këtë gjë Blushi tha se ‘emrin e kam krijuar vetë: çfarë të keqe ka nëse unë përfitoj nga emri im qoftë si gazetar dikur, qoftë si politikan tani, qoftë dhe për veprën time letrare’…

Mund të jetë, por vepra e tij përfitoi nga pozita e Ben Blushit politikan kësaj radhe.

Po libri “Enver Hoxha” i Blendi Fevziut?

Ai është një libër publicistik. Kam lexuar më shumë pjesë të atij libri, botuar edhe nëpër gazetat e Prishtinës. Është një vepër publicistike, domethënë jo shkencore. Nuk i plotëson kushtet që të quhet vepër shkencore. Dhe për një autor të talentuar siç është Blendi Fevziu, unë dua të them se ajo nuk mund të quhet “Biografi e Enver Hoxhës”. Është vepër që s’i plotëson kriteret shkencore për të bërë një monografi shkencore.

As ai nuk e pretendon këtë…

Jo, nuk e pretendon, megjithatë të bësh një biografi, siç e quan për Enver Hoxhën, obligimet janë shumë të mëdha dhe për çdo figurë politike që ka sunduar 40 vjet, janë obligime shumë të mëdha për atë që merr lapsin të shkruajë për të. Nuk mund të shkruhet për Enver Hoxhën, pa u futur në arkivat jo vetëm të Shqipërisë. S’mund të pretendojmë të themi një gjë të saktë, të ndershme, që flet objektivisht për Enver Hoxhën, punën e tij, sundimin e tij, ideologjinë e tij, politikën e tij, moralin e tij, pa u futur në arkivat e Shqipërisë, në arkivat e Komitetit Qendror, pa lexuar shtypin, pa u futur në arkivat e Jugosllavisë, Beogradit, pa u futur në arkivat e Bashkimit Sovjetik, pa u futur në arkivat e Uashingtonit, Londrës, Romës dhe Athinës. Në të gjitha këto vende është përcjellë puna dhe veprimtaria politike e Partisë së Punës dhe Enver Hoxhës në Shqipëri. Ka materiale shumë atje për Shqipërinë, për diktaturën dhe Enver Hoxhën. Unë kam lexuar këto ditë biografinë tri vëllime për Trockin të Isak Dojçerit (Isaac Deutscher), një vepër monumentale e punuar shumë gjatë, e punuar prej një gjeniu të shkencës, përmes së cilës njeh Trockin, por njeh historinë e Bashkimit Sovjetik edhe para se me u bë Bashkim Sovjetik. Për Enver Hoxhën, duke njohur jetëshkrimin e Enver Hoxhës, ai që e bën jetëshkrimin e tij duhet të na bëjë të mundur të njohim Shqipërinë e kohës së tij njëkohësisht. Ajo është shkencë dhe ajo është monografi për Enver Hoxhën. Duhet ta presim atë monografi gjatë, për të kuptuar Enver Hoxhën dhe diktaturën e asaj kohe.

Edhe sa gjatë do presim, se kanë kaluar 25 vjet?

Nuk do ta kemi shpejt në dorë atë biografi.

Po kush mund ta shkruajë?

Shkencëtarët. Duhet formim shkencor, historik. Nuk shkruhen më historitë.

Do duhen ndoshta dhe 25 vjet të tjera?

Jo, ndoshta dhe 25 vjet të tjera, por duhen shkencëtarë të përgatitur mirë, duhen shkencëtarë që e shkruajnë historinë apo monografitë historike, monografitë e figurave të mëdha si janë shkruar deri tash. Ne më në fund tashti jemi Europë, duhet të mësojmë prej Europës. Obligimet e historianëve sot janë shumë më të mëdha seç kanë qenë para 20-30 apo 40 vjetësh.

Profesor, po me librin me kujtime të Helena Kadaresë, jeni njohur me të, e keni lexuar, shfletuar, e keni marrë?

Po ashtu, kam lexuar pjesë të këtij libri, jo në tërësi librin.

E keni lexuar pjesën që lidhet me ju?

Po, e kam lexuar pjesën që lidhet me mua, kam lexuar polemikën që u hap mes saj dhe Agim Vincës.

Si ju është dukur, sepse në libër përshkruhen arsyet e prishjes mes jush dhe Kadaresë dhe përshkruhet një tentativë e profesor Agim Vincës për një pajtim që ka dështuar, dhe më pas kjo solli dhe polemikën mes saj dhe profesor Vincës, por flasim fillimisht për pjesën tuaj…

Unë, Helena Kadarenë e njoh ndoshta prej viti 1972, kur ka shkuar një delegacion i shkrimtarëve të Kosovës për të vizituar shkrimtarët e Shqipërisë, dhe në atë delegacion kam qenë edhe unë. Aty jemi takuar për herë të parë edhe me Ismailin dhe me Helena Kadarenë, tek Lidhja e Shkrimtarëve. Mandej me Ismailin jam takuar edhe në ambiente të tjera. Kam qenë i ftuar prej tyre edhe në shtëpinë e tyre, kam qenë mysafir në shtëpinë e tyre jo një herë.

Po në shtëpinë tuaj kanë qenë?

Po, kanë qenë edhe në shtëpinë time në vitin 1999, pas luftës, në muajin ndoshta tetor në Panairin e Librit në Prishtinë. Unë, në vitin 1970 ose ’71, nuk më kujtohet viti, me siguri kam shkruar një recension për librin e Helena Kadaresë “Një lindje e vështirë”, meqë atëherë ne shkruanim për letërsinë shqipe dhe unë shkruaja më shpesh se doja të krijoja ato lidhjet kulturore ato shpirtërore mes neve në Kosovë e Shqipërisë. Unë kam shkruar edhe për romanin e saj dhe kam shkruar me përkushtim dhe ajo e ka pritur mirë këtë shkrim timin dhe më ka shprehur falenderimet për këtë shkrim me atë rast. Helena Kadarenë, si intelektuale, si shkrimtarë, si figurë krijuese shoqërore, e kam perceptuar shumë pozitivisht; e qetë, stabile, e drejtpërdrejtë, paqësore. Dua të them se shkrimi i saj më ka befasuar tek libri me kujtime. Më ka befasuar se ajo ka pasur shumëçka të thotë për mua, se jemi parë disa herë edhe me Ismailin. Jemi parë në Tiranë, në shtëpinë e tyre, jemi parë në Paris, në shtëpinë e tyre, në Prishtinë në shtëpinë time.

Ka pasur një rivalitet letrash mes jush dhe Kadaresë në këtë anë dhe në atë anë të kufirit?

Unë s’do flisja për rivalitet. Unë do flisja për pikëpamje të ndryshme, absolutisht të ndryshme.

Të ndryshme, letrare apo jashtë letrare?

Jo letrare, teoriko-letrare, historiko-letrare dhe në përgjithësi krijuese. Ismaili ishte përfaqësues i realizmit socialist, përfaqësuesi më i dukshëm, më ekspresiv, më i shquar që e mbronte me shkrim dhe në praktikë letrare realizmin socialist.

Mos është pak e rëndë kjo?

Jo, ai ka shkruar edhe vepra që dalin prej kësaj dogme.

Cilat janë këto vepra që dalin sipas jush nga dogma e realizmit socialist?

Unë kam shkruar për “Kështjellën”, që del nga dogma e realizmit socialist. “Piramida” përgjithësisht këto që ka shkruar pas viteve ’80. Po ai ka shkruar shumë vepra që janë ekzemplare të realizmit socialist, janë konkretizim i realizmit socialist dhe këto janë shumë.

Për një shkrimtar, profesor nga pikëpamja juaj, vlerësimi për të duhet parë tek veprat e tij më të mira, apo duhet parë dhe tek pjesa tjetër? Kush është ajo që mbetet në fund të fundit dhe vepra më e mirë e Kadaresë, a i ka shpëtuar pjesës së të qenit letërsi e realizmit socialist?

Unë jam historian i letërsisë dhe si i tillë, unë e studioj shkrimtarin në tërësi me veprat e këqija dhe të mira. Me veprat në këtë rast, që i kanë shpëtuar realizmit socialist apo veprave që i ka mbytur realizimi socialist. Unë nuk mund ta shtrembëroj të vërtetën. Unë nuk mund të hedh poshtë “Dasmën” dhe as “Dimrin e Madh” që ka shkruar Kadareja, as “Nëntori i një kryeqyteti”, as publicistikën që ka shkruar Kadareja, që është fund e krye realizëm socialist, mbrojtje shumë e angazhuar e realizmit socialist. Si historian i letërsisë, unë studioj tërësinë, tërësinë e veprës së Kadaresë. Këtë tërësi e shoh dhe e studioj brenda tërësisë së letërsisë shqipe të kohës. Unë nuk mund të them se “Dasma” e Kadaresë, një vepër e dobët që s’e futi në kompletin e vet, s’e fut se asht një jehonë fatkeqësisht e revolucionit kulturor kinez.

Edhe Helena e shkruan në librin e vet?

Helena shkruan kujtimet për të bërë disa arsyetime që s’ka nevojë. Ne kemi qenë në kohë të caktuara çfarë kemi qenë, s’mund ta ndërrojmë atë kohë, ajo ka qenë e tillë. Përpjekjet janë të kota, përpjekjet për të reviduar të shkuarën e vet po e bëjnë shumë shqiptarë, intelektualë politikanë, shkrimtarë në Shqipëri dhe këtu.

Të kthehemi te libri i Helenës, për atë çfarë shkruan për ju…

Aty mua më befasoi. Unë kisha një perceptim tjetër për shkrimtaren Helena Kadare. Ajo aty thotë disa të pavërteta. Mosmarrëveshjet e Kadaresë me mua nuk kanë filluar në vitin 1997, për shkak të dy letrave që ia çova unë Kadaresë. Më së pari, ato letra nuk i kam çuar ashtu si thotë ajo. Ata mund t’i kenë gjetur në kutinë e postës në shtëpi, po unë s’i kam çuar ashtu. Si do t’i çoja unë në kutinë e tyre të postës?! Unë i kam çuar te botuesi i tij në Paris, përmes faksit me një letër të shkruar frëngjisht, me lutjen që ato artikuj t’ia dorëzojë Ismail Kadaresë. Nëse botuesi i Ismail Kadaresë ia ka futur në kutinë e postës në shtëpi, kjo është keq për të dy, se është dashur t’ia japë në dorë. Mosmarrëveshja nuk ka ndodhur në atë kohë. Unë i kam shkruar Kadaresë në atë letër se lexova një intervistë të Ismail Kadaresë që kishte dhënë në Europë, ku thoshte se shqiptarët që po ikin në vitin 1997 prej Shqipërie, po djegin çdo gjë për të mundur që t’i thonë europianëve që s’kemi ku rrimë atje, pranonani ju. Kjo ishte një fyerje e madhe për ata qytetarë të Shqipërisë dhe për Shqipërinë. Nuk iknin shqiptarët duke djegur dhe pjekur Shqipërinë, iknin prej situatës politike, regjimit të Sali Berishës. Dhe unë i thashë Kadaresë: shkrimtarët kurrë s’janë në anën e politikanëve për të mbrojtur dhunën e regjimeve, shkrimtarët janë vetëm në anën e popullit. Mbro popullin, jo Sali Berishën. Kjo ishte teza e krejt letrës sime. Me asgjë, Kadareja s’ka dhënë të kuptojë se është hidhëruar ndaj letrës sime. Jemi parë me Ismailin më vonë në Shqipëri në 1999, në Paris kam pas dy biseda telefonike me të dhe marrëdhëniet tona kanë qenë në rregull. Kur ka ardh këtu më 1999-ën, në Panairin e Librit, duhet të them se për shkak të fjalëve që kishte thënë në librin “Ra ky mort e u pamë” për kryetarin e Lidhjes Demokratike të Kosovës, në përurimin e librit të tij folëm unë dhe Agim Vinca, sepse praktikisht ishte i bojkotuar Kadareja. Ismail Kadareja ishte mysafir i imi, marrëdhëniet tona ishin të rregullta. Kështu që zonja Kadare thotë një të pavërtetë për vitin e mosmarrëveshjeve tona dhe në lidhje me atë letrën time. E vërteta ndodhi mandej, kur unë botova broshurën me titullin “Ideologjia e shpërbërjes”. Atëherë ishin shumë aktuale tri ide në Kosovë: e para, ideja e krijimit të një gjuhe të re letrare, standarde për Shqipërinë e veriut dhe Kosovën, dhe ishte aktuale ideja e kombit të ri kosovar, dhe aktuale një propagandë e madhe fetare që unë e quajta ‘tejshquarja e vetëdijes fetare’. Unë mendoja se përpjekjet për të ndërruar gjuhën standarde, përpjekjet për të krijuar një komb të ri, kombin kosovar dhe tejshquarja e vetëdijes fetare në radhe të parë: katolike dhe myslimane, çfarë ngjante në Shqipëri dhe në Kosovë, ndikojnë shpërbërshëm, dezintegruese në identitetin kombëtar shqiptar. Kjo ishte teza e librit.

Dhe çfarë ndodhi?

Ismaili e lexoi dhe e pa se ai mund të përfitojë diçka me idetë e veta dhe bëri një reagim që ishte tejet i papritur, tejet befasues për mua, në të cilin ai për mua thotë se po akuzoj identitetin oriental islamik dhe mohoj identitetin europian të shqiptarëve. Perandoria otomane me pushtimin e saj 500-vjeçar la shumë gjurmë në identitetin e shqiptarëve dhe popujve të tjerë të Ballkanit. Jo rastësisht studiuesit seriozë europianë e thonë se identiteti europian në Ballkan është tepër i rrallë, tepër i dobët.

Si i keni sot marrëdhëniet me Ismail Kadarenë?

Fatkeqësisht më vjen keq, nuk kemi asnjë komunikim.

Do dëshironit të kishit komunikim ta tejkalonit këtë?

Po si jo, nuk ka asnjë të keqe. Në Evropë thuhet se kultura europiane, shkenca, filozofia, artet europiane i detyrohen, janë fryt i fërkimeve i mospajtimeve. E shikoni krejt kultura europiane është fryt i mospajtimeve. Nuk do kishim Aristotel, sikur të mos pajtohej ai me Platonin. Nuk do kishim Kant sikur të mos kishim filozofë para tij, me mendime të kundërta, nuk do të kishim Hegel, nuk do kishim Niçe. Kështu zhvillohet kultura, kështu zhvillohet filozofia kështu zhvillohet shkenca. Pra çfarë ka të keqe ka prej mospajtimeve.

Pra duhet ta shohim në këtë këndvështrim mospajtimin tuaj?

Sigurisht. Unë kështu e shikoj dhe mospajtimin tim me Kadarenë. Ai me të cilin unë s’pajtohem, unë nuk krijoj ndenja negative. Unë s’pajtohem me të, i lëmë idetë të jetojnë ose të vdesin.

Ju nuk jeni kundër një takimi dhe vazhdimit të një marrëdhënieje mes jush?

Jo s’jam kundër. Unë s’kam ndenja negative ndaj Ismail Kadaresë në asnjë rast. Unë çmoj një pjesë të veprës së tij, të liruar prej realizimit socialist, por në asnjë mënyrë nuk pranoj përpjekjet e tij për të ndryshuar biografinë në kohën e komunizmit. Komunizmi, diktaturat askënd nuk lejojnë pa e stërpikur, dikë më shumë, dikë më pak. Shkrimtari Ismail Kadare dhe jo vetëm ai është shumë i stërpikur prej diktaturës. Por kjo nuk është arsye që unë të kem ndenja negative ndaj Ismail Kadaresë. Unë jam historian dhe them të vërtetat. Ai le të sillet ashtu siç e çmon dhe si e do interesi i tij. Marrë me shkurtime nga emisioni “Debat”

Share This :

Twitter Delicious Facebook Digg Stumbleupon Favorites More

12 Comments to “Rexhep Qosja: Librat e Ramës dhe Fevziut, vepra të përkohshme”

  1. Pjeter Zefi says:

    Mendoj se Prof.Qosja ne lidhje me librat e Fevziut dhe Rames e ka thene drejt e biles e gjithe ajo zhurme mediatike qe eshte bere vetem se u ka humbe pike te dyve. E ne kete mes me i humburi eshte Blendi. Faleminderit

  2. The Best says:

    Blendi dhe Edi e kane qelbur fare edhe sikure te kisha dash ta blej vetem nga zhurma e tyre mediatike nuk do ta marr.Rama kandidati per Kryeminister ule veten ne rangunn e nje shitsi ambulator domatesh

  3. Poeti says:

    Ju nuk e kuptoni se Fevziu eshte i paguar shtrenjt nga Nexmija per te rikthyer edhe nje here e per te mos u harruar figura e diktatorit

  4. Kollarja says:

    Uaaaauuuu po ju kaq vone e keni marre vesh,shikoni kollaren ROZE te ndezur Blendit qe ka fillu ta vnojne cdo here e me shpesh.

  5. Beg Zade says:

    Ku eshte NENKOLONELI juaj i dashur AlbDreams qe e keni FIRE tash sa kohe,me thene te drejten mire ja keni bere se ka pase fillu me dale mode
    Apo ka ndonje terheqje strategjike per nje sulm te ri te furishem.Bukur po per librin KURBANI nuk na tha Nenkolonel Marka Gjoni

  6. Yrysh says:

    Po Markut i behet qefi qe Fevziu si servil kryesor i Saliut po ban punen e Enverit apo jane ne te njejten shenj e ne te njejten vale thua

  7. I brengosuri says:

    Ka dy pend kombi yne sote nje ne shtetin ame pra ne Shqiperi, e dini se kushe esht aje, pra Ismail Kadare, dhe nje ne Kosove aje esht akademik Rexhep Qosja. Nuke keni nevoj te pajtoheni por ky esht mendimi ime, dhe ndoshta edhe shum nga ju mendoni ashtu.

  8. Mark Gjonaj says:

    YRISH-BEG-ZADE!

    Faleminderit zoterinje per intresimin e mungeses time dhe cfare mund te thoshnja per dy veprat , “Kurbani” dhe “Enver Hoxha”. Per te dyja, por per Kurbanin, nuk mund ta them ma permbledhese se akademiku Qose, eshte(jane) veper e perkohshme, taman si ajo muzika qe i prine degjenerimit ku kishit idene dhe qellimin tuaj; me muziken klasike qe vazhdon te jetoje ne shekuj dhe frymzon njerzit perparimtare. Dhe libri” Enver Hoxha”, i Blendi Fevziut,nipit te tradhetarit Esad Pashe Toptanit si percaktimin qe i ka bere poeti Arben Duka:

    Asnjehere o Fevzi djali,
    S’te kam dashur e s’te dua,
    Po s’rrezohet Enver Mali,
    Nga ato pordhet e tua!
    ………………………………….
    Rri aty tek “Opinioni,
    rri aty ku pate fatin,
    se Enveri o Fevzi,
    sa c’je ti, kishte hallatin!”

    Faleminderit!

  9. Beg Zade says:

    Nenkolonel Marka Gjoni @ Michigan !
    Pash njat lum tesre partije dhe ate idela qe je betue nje here dhe nuk po e shkel si po te duket ajo PSSH pasi ju komunistat e Enverit iket si minjet dhe e dorzuat pa qite pa shkrep pasi u kishte mbulue muti me mut e i patet lane njerzine pa buk e smujtet me i dal kujt nder sy por tash qe i mbushet planc e zorre me buk te bardhe kapitalizmi keni fillu me fole lart e poshte.
    Harram e paci teseren dhe ofiqen qi u pati dhan partia dhe enveri u muer nga shpellat e iket si minjet dhe ja dorzuat “edepsezve” busten e tij me terheq zvarre

  10. Mark Gjonaj says:

    Po e kerkon vete,
    Yrish Beg Zade,
    Kohe nuk kam’
    Per zotnine tate!

    Meqe e kerkon vete,
    Me ta thene drejte,
    A pak te vrava ,
    Gati per 45 vjet?!

    Por nuk mburrem,
    As t’ lakmoj vendin,
    Prandaj t’ rekomandova,
    Te lexosh Arbenin!

    Atehere ishe i detyruar,
    Te hyje nga ke dale,
    Sot mos i bie gjoksit,
    T’na tregosh se je gjalle!

    Kaq i sigurte jeni,
    Per gjithe fitoren,
    I fshehur si mi arash,
    Hedh gurin, fshehe doren!

    Faleminderit!

  11. Beg Zade says:

    Mara Gjoni,pash qiell e dhe ato mustaqe si i ke?

    Po si mi arash je fsheh Ti O Marka Gjoni,te hoqen cdo gje nga brezi dhe krahu dhe ngele si mut ne diell dhe e late enverin ta terheqin zvarr.
    Kaq besnik dhe trima paski qene e mi kotecesh,po sikur te na kishte sulmuar armiku ju do te kishit ndyre poturet e do te kishit qelb gjithe ballkanin

    ju vertete keni vrare per 50 vjet por jeni siguruar mire e keni lidhe kundershtarin kembesh dhe duaresh dhe pastaj si qen te uritur i jeni turre kundershtarit

    Marka !
    Tash i ke majme zorret dhe plencin me buk kapitalizmi,por vezme me fysheke nuk ke por ne vend te fushekeve ua kemi mbush me hale

    Marka !
    Ham dreq ca paca,paski qane frigac te medhenj,tamam minj kotecesh,sa bukur e gjeta

  12. Vistari says:

    Mark Gjoni,mirë e rimueke vjershën drejtua Beg Zade,por disi shumë e rëndë në esencë.Po del si me u lavdua për të këqiat e bëra në kohën e sundimit tënd.Mor
    e nenkolonel a kolonel çka je me grada spo di mirë,të propozoj që tash e pas të merresh me poezi e jo si një farë Luvigj S.që ska lidhje me të e na lodhi me b….. me të.Ti s,paku po i rimon mirë vjershat tua.Vazhdo pra! Se ke me dalë alamet poeti siç ia ke nis.

Leave a Reply

 
 

K O M E N T E

 

KALENDARI

 
December 2014
S M T W T F S
« Nov    
 123456
78910111213
14151617181920
21222324252627
28293031  
 

RADIO ALBDREAMS

 
Flash required

TV ALBDREAMS

 

Bisede me Fadil Krajen -Pjesa e Pare

RUSH DRAGU

ARSHIVA ALBDREAMS